W Polsce każdego dnia 13 osób odbiera sobie życie, a sześcioro dzieci podejmuje próbę samobójczą. W 2025 roku liczba samobójstw w grupie wiekowej do 19. roku życia wzrosła o 27%. Za każdą z tych liczb stoi konkretna osoba oraz jej bliscy: rodzice, rodzeństwo, przyjaciele, znajomi.
Wokół samobójstw narosło wiele mitów, dlatego przygotowałam dla Państwa materiał opracowany na podstawie materiałów ze szkolenia dr Elżbiety Kluski-Łabuz: Fakt czy może jednak mit? - plik pdf (PDF; 2 MB) Zachęcam do zapoznania się z nim - być może pomoże on uporządkować wiedzę i lepiej zrozumieć to zagadnienie.
Rozmowa o samobójstwie dla większości osób nie jest łatwa. To temat, który może budzić lęk, bezradność czy niepewność, szczególnie gdy dotyczy własnego dziecka. Jednocześnie jest to temat, którego nie powinniśmy unikać. Dla dziecka ogromne znaczenie ma świadomość, że ma obok siebie kogoś dorosłego, komu może zaufać i z kim może porozmawiać również wtedy, gdy dzieje się coś trudnego. Dzieci i młodzież często jako pierwsze dowiadują się o problemach swoich rówieśników. Badania pokazują, że ponad połowa nastolatków miała doświadczenie pomagania koledze lub koleżance, którzy powiedzieli im o swoich myślach samobójczych. Nie chodzi o to, żeby rodzic zawsze wiedział, co powiedzieć, ani żeby potrafił sam rozwiązać każdy problem. Najważniejsze jest, aby dziecko wiedziało: „Nie jestem sam. Mogę powiedzieć o tym, co mnie boli, a rodzic mnie wysłucha i potraktuje poważnie”.
Jak udzielać dziecku wsparcia w codzienności?